Początkowo wydawało się, że ten temat dotyczy głównie aWalmarthistoria.Walmartto dobry punkt wyjścia, ponieważ jest to prawdopodobnie najbardziej-znany przypadek.
Walmartw 2024 r. ogłosili, że do 2026 r. wprowadzą elektroniczne etykiety na półki w kilku tysiącach sklepów. Po przeprowadzeniu pilotażu w Teksasie zdecydowali się na duży krok. Do czego Walmart używa tego systemu? Dwie rzeczy: po pierwsze, pracownicy zmieniają ceny za pomocą aplikacji mobilnej-co wcześniej zajmowało dwa dni, teraz zajmuje tylko kilka minut. Po drugie, etykiety migają, aby pomóc pracownikom szybko zlokalizować artykuły wymagające uzupełnienia zapasów lub pobrania. Dla supermarketu zarządzającego dziesiątkami tysięcy jednostek SKU oznacza to prawdziwy wzrost wydajności.
Jednak Europa robi to od dziesięcioleci.Metrow Niemczech włączyli się do tej gry już w połowie-90-prawdopodobnie w 1995 r., choć nie jest to w pełni potwierdzone – kiedy pewna szwedzka firma wygrała kontrakt na swoje sklepy Cash & Carry. Prawie 30 lat wcześniej niż to, co wielu ludzi uważa za „nową technologię”.
Kiedy więc zeszłego lata amerykańscy politycy zaczęli panikować z powodu „zawyżonych cen”, Europejczycy mieli to już na zawsze i nikt nie wszczynał zamieszek na ulicach z powodu cen chleba.
Więcej o tej kontrowersji później. Najpierw więcej o tym, kto faktycznie używa tych rzeczy.
Sprzedawcy detaliczni w Stanach Zjednoczonych
Krogerarozpoczął testy około 2018 roku, może nieco wcześniej, i obecnie rozszerzył się do kilkuset sklepów. Ich system ma jakąś fantazyjną nazwę-EDGE Something, co oznacza Enhanced Display for Grocery Environment-i oprócz wyświetlania cen może wyświetlać informacje o wartości odżywczej, spersonalizowane reklamy i kupony. Ich ówczesny dyrektor generalny powiedział coś wspaniałego na temat budowania spójnego ekosystemu opartego na danych. W przypadku Krogera godna uwagi była reakcja na obawy dotyczące „zawyżonych cen”-„Żeby było jasne, Kroger nigdy nie stosował zawyżonych cen”. To mocne stwierdzenie. Dlaczego ta kontrowersja w zasadzie nie jest-kwestią, zostanie to wyjaśnione później.
Świeże AmazonkiICałe jedzenieteż je mieć, oczywiście. Amazon chce wypróbować każdą-technologię-w sklepie,-elektroniczne etykiety na półkach, tworząc synergię z bezpłatnym systemem-Just Walk Out Checkout.Kohlabyło jeszcze wcześniej, używając ich mniej więcej od około 2015 roku, co czyni je jednym z wcześniejszych użytkowników w USACelrównież zaczęło wdrażać, chociaż ich zastosowanie jest nieco inne.-Używają głównie oprogramowania do elektronicznych etykiet na półkach-do wstępnego wprowadzania układów sklepów i kolejności półek, co bardziej przypomina narzędzie do zarządzania półkami.
Europa
Na rynku europejskim znajdziemy obudowy, które sprawiają, że amerykańskie wdrożenia wyglądają wręcz skromnie.
Niemcy
Niemcy są prawdopodobnie najbardziej agresywni. TheAldibracia robią teraz coś bardzo niemieckiego,-organizując formalną rozmowę-z wieloma dostawcami jednocześnie. Konkuruje co najmniej trzech lub czterech dostawców, w tym ta koreańska i francuska firma. Klasyczny ruch: po co wybierać jednego dostawcę, skoro można sprawić, że będą konkurować?Aldi Południewyposażył do tej pory może ze sto-sklepów, ale najwyraźniej nie spieszy im się z zaangażowaniem. Tymczasem istnieje kolejna niemiecka sieć-Kaufland-najpierw wdrażamy sekcje iLidlazaangażowaliśmy się-w współpracę z jednym z dużych europejskich dostawców.
Ale najbardziej uczciwe podejście pochodzi zdm, sieć drogerii. Ich informatyk właśnie powiedział wprost-coś o tym, że odzyskanie znacznej inwestycji jest nadal trudne, dlatego nadal testują. Ma to sens, gdy się nad tym zastanowić-dm używa stałych cen, więc co dokładnie przyspiesza? Nie każdy sprzedawca tego potrzebuje.
Francja
Francja ma tu niewielką przewagę.-Ma tam swoją siedzibę jeden z największych na świecie dostawców elektronicznych etykiet na półki. JestCarrefourprzypadek wart odnotowania: pewien sklep koncepcyjny w Paryżu zainstalował za jednym razem tysiące etykiet, łącząc w sobie urbanistykę, żywność organiczną i lokalne usługi. Europejczycy są naprawdę bardziej wyrafinowani niż Amerykanie, jeśli chodzi o koncepcje handlu detalicznego.
Niderlandy
Mówiąc o wyrafinowanym-Alberta Heijnaw Holandii wymyśliło coś naprawdę nowego. Począwszy od 2023 r. testowali „dynamiczne rabaty” oparte na sztucznej inteligencji: produkty automatycznie obniżały cenę na podstawie daty ważności,-im bliżej daty ważności, tym większy rabat. Algorytm uwzględnia lokalizację, promocje, pogodę, sprzedaż historyczną i zapasy. Ktoś z ich zespołu ds. zrównoważonego rozwoju powiedział coś w rodzaju: supermarkety codziennie wyrzucają ogromne ilości produktów i uważają, że to za dużo. Jeśli to rzeczywiście ogranicza marnowanie żywności, już samo to uzasadnia tę technologię.
Zjednoczone Królestwo
Dobre dane dotyczące Wielkiej Brytanii są trudne do zdobycia. Rozproszone wdrożenia, nic systematycznego.
Norwegia
Na osobną wzmiankę zasługuje jednak Norwegia. Jedna z dużych spółdzielni- branży spożywczej dysponuje rzeczywistymi danymi wskazującymi, że poziom zadowolenia klientów wzrósł po zainstalowaniu elektronicznych etykiet na półkach, ponieważ kupującym podobały się wyraźniejsze informacje o produkcie i szczegóły dotyczące alergenów. Nieoczekiwanie-zakładano, że te etykiety to wyłącznie gra operacyjna, ale najwyraźniej klienci faktycznie to zauważają i przejmują się nimi. Norwescy kupujący są już przyzwyczajeni do częstych zmian cen artykułów spożywczych.
Jednak w sierpniu 2024 r. z Norwegii nadeszły ważne wieści: ich organ ds. konkurencji nałożył ogromną karę na kilka dużych sieci spożywczych za nielegalne udostępnianie informacji o cenach. Chociaż w sprawę zaangażowani byli raczej ludzie, „łowcy cen”, a nie same elektroniczne etykiety na półkach, sprawa ta wywołała alarm dla całej branży-w przypadku niewłaściwego wykorzystania technologii przejrzystości cen istnieje ryzyko naruszenia prawa konkurencji.
Azja
To, co dzieje się w Azji, to zupełnie inna historia.
Japonia
Japonia jest prawdopodobnie najciekawszym przypadkiem. Rząd faktycznie wyznaczył sztywny termin: sklepy ogólnospożywcze muszą osiągnąć pełne pokrycie RFID lub elektronicznych etykiet na półkach do 2025 r. Zatem duże sieci-7-Jedenaście, RodzinaMart-tak naprawdę nie decydują się na adopcję, są popychani. To, czy uda im się osiągnąć ten cel, to inna kwestia, ale mandat istnieje.
Chiny i Korea
Badania dotyczące Chin i Korei nie były tak głębokie, jak prawdopodobnie powinny. Wiadomo, że nie tylko adaptują-samą produkcję. Jest co najmniej jeden duży chiński dostawca i jeden koreański, którzy stali się poważnymi graczami na skalę światową. Ich nazwiska stale pojawiają się w przypadkowych związkach. Koreański punkt widzenia jest interesujący, ponieważ ich konsumenci są już tak zaznajomieni z płatnościami mobilnymi, że etykiety-z obsługą NFC wydają się tam naturalne. Prawdopodobnie na tych rynkach dzieje się o wiele więcej, co nie zostało tu ujęte.
Inne rynki
Kanada
Kilka dużych sieci rozpoczęło ostatnio duże wdrożenia iSobeysbył jednym z nich. Niewiele więcej można powiedzieć o Kanadzie. To się dzieje, jest duże, ale nic szczególnie twórczego.
Australia
Adopcja w Australii szybko rośnie. Ale tam nie pojawiły się jeszcze żadne szczególnie kreatywne wdrożenia.
Mali sprzedawcy detaliczni
Warto zwrócić uwagę także na mały przypadek: pewien sklep spożywczy na Brooklynie w stanie Nowy Jork. Właściciel powiedział coś w rodzaju: w pierwszy piątek rano po zainstalowaniu elektronicznych etykiet na półki wszedł do sklepu, a w chwili otwarcia wszystkie promocyjne ceny obowiązywały- i wtedy wiedział, że to była właściwa decyzja. Czasami perspektywa małego sklepu jest bardziej realna niż komunikaty prasowe dużej firmy.
Szwecja
Szwecja to jedno z kolebek tej technologii.-Jest tam firma, która rozpoczęła działalność w latach 90. XX wieku i twierdzi, że jest jedną z pierwszych, która wprowadziła do sklepów elektroniczne etykiety na półki.
Kontrowersje dotyczące „podwyższonych cen”.
W sierpniu 2024 r. senatorowie USAElżbieta WarrenIBoba Caseyanapisał list ostrzegający Krogera, że elektroniczne etykiety na półkach mogą pozwolić sklepom spożywczym na wdrożenie „dynamicznych cen”, przy czym ceny rosną w zależności od czasu i pogody, aby „wydobyć maksymalny zysk”. Niektórzy nowojorscy politycy poddali się krytyce, porównując to do mechanizmu wzrostu cen Ubera.
Czy ta obawa jest uzasadniona?
Naukowcy z kilku szkół biznesu-jedna z nich to Uniwersytet Kalifornijski w San Diego-przeanalizowali dane ze sklepów dużego detalisty w kilku stanach. Wniosek: wzorce zmian cen przed i po użyciu elektronicznych etykiet półkowych były prawie identyczne. „Gdyby etykiety cyfrowe spowodowały gwałtowny wzrost cen, można by się spodziewać wyraźnego wzrostu zmian cen… ale nie zaobserwowaliśmy żadnej znaczącej różnicy przed instalacją i po niej”.
Dlaczego sklepy spożywcze nie będą miały cen takich jak Uber? Wyjaśnienie badaczy jest proste: „W przeciwieństwie do Ubera czy hoteli sklepy spożywcze nie zarabiają na pojedynczych produktach,-zarabiają na całym koszyku i-długoterminowej lojalności. Sklepy spożywcze mają niewielkie marże na pojedynczych produktach, a nieoczekiwane podniesienie cen, nawet jednego artykułu, może zniechęcić kupujących i wysłać ich do konkurencji”.
Inny badacz ujął to bardziej dosadnie: „Pomysł, że sklepy będą optymalizować ceny poszczególnych produktów, aby wycisnąć z klientów dodatkowe 50 centów-, jest po prostu niewiarygodny”.
Co właściwie robią elektroniczne etykiety na półki?Rabaty na produkty, których data ważności jest już-(szacunki sugerują, że dynamiczne ustalanie cen produktów łatwo psujących się może zmniejszyć marnowanie żywności o około 20%, chociaż wiarygodność tej wartości jest niepewna), poprawianie efektywności-zmian etykiet, ograniczanie błędów cenowych (minimalizacja rozbieżności między cenami na półkach a cenami skanerów) oraz lepsze zarządzanie zapasami. Wcale nie taki zły.
Dlaczego wiele sklepów jeszcze tego nie przyjęło?
Oczywista odpowiedź brzmikoszt, ale w rzeczywistości jest bardziej bałaganiarsko.
Same etykiety kosztują może 15-25 dolarów za każdą-różne liczby z różnych źródeł – co wydaje się w porządku, dopóki nie przeprowadzi się obliczeń dla sklepu z dziesięcioma tysiącami jednostek SKU. Ale to nawet nie jest prawdziwy problem. To wszystko, co jest wokół. Ktoś, kto pracował nad programem pilotażowym, powiedział, że sama integracja POS trwała miesiące dłużej, niż ktokolwiek się spodziewał. Starsze systemy, problemy z formatowaniem danych, zwykły koszmar. Nadal istnieje potrzeba zapewnienia bramek, szkolenia personelu i przez połowę czasu wsparcie dostawcy odbywa się w innej strefie czasowej.
Ale tu jest kluczowe pytanie: czy jakikolwiek sklep tego faktycznie potrzebuje? Jak wspomniano wcześniej w przypadku dm-niemieckiej drogerii, stałe ceny-dlaczego mieliby spieszyć się z instalacją technologii przyspieszającej zmiany cen, których sami nie wprowadzają? Podobną logikę przyjęła regionalna sieć sklepów spożywczych na Środkowym Zachodzie, która zdecydowała się wstrzymać. Ich cennik w zasadzie powiedział, że zmieniają ceny raz w tygodniu, może dwa razy w czasie wakacji, to nie jest Walmart. Obliczenie ROI działa tylko w przypadku częstych aktualizacji.
Jest teżkąt pracyże ludzie nie mówią zbyt wiele i nie jest to w pełni zrozumiałe. Na niektórych rynkach-części Azji Południowo-Wschodniej, być może Indii i części Afryki-praca robocza jest na tyle tania, że argument dotyczący automatyzacji zostaje rozbity. Po co wydawać sześciocyfrowe kwoty na technologię, skoro ludziom można płacić za wymianę papierowych przywieszek? Nie ma dobrych danych na temat tego, gdzie dokładnie znajduje się ten punkt krytyczny. Prawdopodobnie różni się znacznie w zależności od kraju, a nawet miasta.
A potem jest jeszcze tofragmentacja technicznaproblem, który pojawił się podczas czytania o różnych dostawcach. Protokoły nie są ustandaryzowane. Niektórzy używają RF, inni NFC, gdzieś wciąż unosi się podczerwień. Jeśli więc sprzedawca detaliczny działa w wielu regionach,-hipermarkety w jednym kraju, sklepy ogólnospożywcze w innym-może w rezultacie skorzystać z zupełnie różnych systemów, które ze sobą nie rozmawiają. Prawdopodobnie ma to wpływ na niektórych z większych światowych graczy, choć nikt nie potwierdził tego w protokole.
